Under Kyrkjemøtet fekk eg verkeleg auga opp for Twitter.
Ein fantastisk reiskap for å halde seg vaken og fylgje med under møtane og samtidig få oppdatert omverda. Sia har eg fortsatt, om enn i litt rolegare frekvens.
På Twitter er det mange om meinar mykje (og mange som berre tullar og snakkar om veret). Eg trudde det var heilt ut å kvittra, men det er det heilt åpenbart ikkje, då eg, som den teknologiske foregangskvinna eg er, driv med det.
Dessuten er det ikkje alltid at Facebook er nok distrakjson til eksamenslesinga, og då er det kjekt med ei ekstra kjelde til underhaldning.
Berre fordelar her altså.
